شب یلدا بلندترین شب سال است . ما ایرانیان این شب را در کنار هم جشن می گیریم و خدا را شکر می کنیم که از فردا روزها بلندتر و نیروی ایزدی که نشانه آن حضور گرمابخش خورشید است ٬ فزونی می گیرد .

در خانواده ما ولی شب یلدا ارزشمندتر و عزیزتر است ! سیزده سال پیش در چنین شبی خداوند مهربان یکی از قیمتی ترین هدیه هایش  را به خانه کوچک ما فرستاد . یک پسر کوچولو خوشگل و بانمک که از نگاه من و آقای پدر " مثل فرشته ها " بود . با آمدن او آرامش و سکوت خانه ما جایش را به سر و صدا و شور و هیجانی داد که تا به امروز همچنان ادامه دارد ...

پسرم محمد ! ممنونم که به خانه ما آمدی و روشنی بخش زندگی من و پدرت شدی ٬ ممنونم که چنین پسر خوب و مهربان و وظیفه شناسی هستی و همیشه و در همه جا باعث سربلندی و سرافرازی ما .

پسرم ! خداوند همیشه حافظ و نگهدار تو باشد . امیدوارم خدا آنقدر به من عمر بدهد تا بتوانم روزی را ببینم که تو جوان برومند و موفقی شده ای و مثل همیشه باعث افتخار من و پدرت ... دوستت دارم

 شب یلدای شما پر از برکت و سلامت و زیبایی باد 

پی نوشت : توضیحات ویکی پدیا در مورد  شب یلدا  را بخوانید ٬ جالب است .