لحاف خدا !

انگار نوشتن هم مثل ورزش کردن می مونه ... نباید بگذاری پشتت باد بخوره وگرنه دوباره از سر گرفتنش کار حضرت فیله !!!

این مدت که ننوشتم بر حسب ظاهر کار خاصی نداشتم ولی ذهنم بدجوری درگیر بود که هنوز هم هست . از آن وقتهایی که ترجیح می دهی هم دلت را به روی دیگران ببندی هم دهنت را مبادا که چیزی بگویی که نباید و بعدا از گفتنش پشیمان شوی . خلاصه بقول دوست نازنین وبلاگی ام پیمانه (مامان پرنیان)   پناه برده ام زیر لحاف خدا ! که نمی دانید چه جای امن و آرامی است .